MySPACE

1 y - Translate

ကလောရောက်ရင်
သွားကိုသွားထိုင်ကြည့်သင့်တဲ့ဆိုင်လေးတစ်ဆိုင်🍀

တိတ်ဆိတ်အေးချမ်းပြီး ညနေ ဘက် ကလောမြို့ရဲ့နေဝင်ချိန်အလှကိုခံစာ၊းရင်းနဲ့ကော်ဖီလေးတစ်ခွက်နဲ့ဆိုပြီးပြည့်စုံတဲ့နေရာလေး☘️

ဆိုင်နာမည်က
The Kennari Shan Tearoom ✨

ဒီဆိုင်လေးမှာ အစာ၊းသောက်လည်းကောင်းသလို၊ဓာတ်ပုံရို၊က်လို့လည်းလှတဲ့ဆိုင်လေးပါ၊ဆိုင်အပြင်အဆင်လေးလည်း အရမ်းလှတယ်

ကလောမှာထိုင်လို့ကောင်းတဲ့ဆိုင်တွေအများကြီးထဲမှာမှ ဒီတစ်ခါကလောရောက်ရင်ဒီဆိုင်လေးကိုမဖြစ်မနေသွားထိုင်ကြည့်ကြနော်😍

အခုဆိုရင်ဘယ်နေရာကြည့်ကြည့်
ဆောင်းရာသီအလှနဲ့အတူ
The Kennari Shan Tearoomဆိုင်လေးအလှနဲ့ပေါင်းစပ်လိုက်တော့သဘာဝအလှတရားကပိုပြီးပြည့်စုံသွားတယ်

🌲တောင်တန်းတွေ ထင်းရှူးတောတွေကို ငေးကြည့်ရင်းနဲ့
ညနေဘက်နေဝင်ချိန်ဆို အရှေ့ဘက်တောင်တန်းတွေပေါ် နေရောင်ဖြာကျနေတာကို ဆိုင်ကနေထိုင်ပြီးကြည့်ရတာ သိပ်ကိုအရသာရှိတာပဲ😍

🍜ဘာအစားအစာတွေရလည်းဆိုတော့
The Kennari မှာ coffee , cocktail, beer, wine နဲ့အတူ ရှမ်းစာရော ဘိုစာပါရတယ် premium ဆိုင်လေးက မနက် ၁၀နာရီကနေ ည ၁၀နာရီထိ ဖွင့်ပါတယ် 🤗

✏️စာတွေအများကြီးမရေးတော့ဘူးနော် ကလောရောက်ရင်သွားထိုင်ရမယ့်ဆိုင်လေးတစ်ဆိုင်တိုးသွားပြီလို့မှတ်ထားလိုက်ပါ😍

ကလောကိုအလည်လာတဲ့အခါ
ရည်စားမပါရင်အနွေးထည်ယူလာခဲ့ဖို့မမေ့နဲ့နော်🤭

The Kennari Shan Tearoom

Location📍
The Kennari Shan Tearoom
Kalaw Villa(Club House)
Myinka Village

Contact us 📞
09676667396

Comment

1 y - Translate

Comment

1 y - Translate

Comment

1 y - Translate

ငယ်ငယ်က မပြေလည်တော့ ဘုရားရှင်ဆီမှာ ဆုတောင်းတယ်။

ကြီးလာရင် ပိုက်ဆံ သို့မဟုတ် ပါဝါ ပေးပါပေါ့။

ဆုတောင်းကောင်းလို့ထင်တယ် အခုဆို ညာဘက်မျက်လုံးက ၂၂၅ နဲ့ ဘယ်ဘက်မျက်လုံးက ၁၇၅ ရှိနေပြီ။

Comment

1 y - Translate

~~~ အမှတ်တရ ~~~ { ၈ }
ဂျူး
“ပျင်းလို့ထိုင်နေတာပါ”
“အလည်လာတာလား”
“မဟုတ်ဘူး ၊ ဆေးလာ၀ယ်တာ”
မောင့်ကို ပထမဆုံးအကြိမ် ညာပြောခြင်း ဖြစ်ပါသည်။ နူးညံ့သော မျက်လုံးများနှင့်မောင် ကျွန်မကို စိုက်ကြည့်သည်။
“နန်းရော”
ကျွန်မ အသံ အဖျားဆွတ်၍ တုန်ယင်သွားသလိုလို။
“မပါဘူး ၊ ကိုယ် ရန်ကုန်က ပြန်လာတာ ”
မောင့်မျက်နှာ ပျက်မသွားပါ။ အင်းလေ … မောင့်ဘ၀မှာ နေသားကျပြီးပြီပဲ ။ ယခင်က ရင်းနှီးသော ချိုအီသည့် ကိုယ်နံ့သည် ကျွန်မ၏ နှလုံးသားကို မူးယစ်ဝေဆဲပင်။
“ကျောင်းမှာ ကိစ္စ ရှိလို့လာတာလားဟင်”
“မဟုတ်ပါဘူး စုစုထွေးဆီလာတာ”
“ဟင် …. ”
မောင် နောက်ပြောင်နေတာ မဟုတ်ပါ။ မောင့်မျက်နှာတွင် ပြုံးရိပ်ကို အနည်းငယ်မျှ မတွေ့ရ။ ကျွန်မကို အားနာသလိုဟန်သာ တွေ့ရသည်။
“ဟုတ်တယ် ၊ ဒီမှာရောက်နေတယ် ပြောလို့”
“ဘယ်သူက ပြောလဲ”
“နာမည်တော့ မသိဘူး ။ စုထွေးရဲ့ အခန်းဖော် ရခိုင်မလေးလေ”
“သြော်.. ကြည်ကြည်စံ၊ဘယ်မှာ တွေ့လာလဲ”
“၀င်းလိုက်မှာ ၊ ကိုယ် ရုပ်ရှင်ကြည့်ဖို့ လက်မှတ်၀ယ်နေတုန်း သူက မမစုတောင် မန္တလေးရောက်နေတယ် ။ အခု ကျောင်းစာကြည့်တိုက်မှာ တွေ့ခဲ့တယ် ဆိုလို့”
ရိုးသားသော မောင့်မျက်နှာ၌ အပြစ်ဟူ၍ တစ်ဆံချည်မျှ ရှာမတွေ့ရပါဘဲလား။
“မီမှ မီပါ့မလားလို့ ၊ တွေ့ချင်နေတာ ကြာပြီ ၊ တွေ့လဲ မတွေ့ရဲဘူးလေ”
မောင့်နားထင်ဘေး ဆံစပ်မှ မိုးဥတုနှင့် မသက်ဆိုင်စွာ ခိုတွဲနေသော ချွေးစက်ကလေးများကို ငေးမောကြည့်နေမိသော ကျွန်မသည် မောင့်ကို နှစ်သိမ့်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း မအောင်မြင်ပါ။
“ကိုယ် တစ်ခုခု ညစာ ကျွေးပါရစေ”
“လေသံက သိမ်မွေ့လှချည်လား မောင် ၊အရင်နဲ့ တခြားစီပဲ ၊ အေးပေါ့ ဂျင်းတဲလ်မန်းန် ဖြစ်နေပြီကိုး”
ပေါ့ပါးသော ကျွန်မ စကားသံ အဆုံးတွင် မောင် ပထမဆုံး အကြိမ် စိတ်သက်သာသလို ပြုံးလေသည်။
“စုထွေးလဲ အရင်နဲ့ တခြားစီပဲ ၊ ဆံထုံးနဲ့ ပန်းနဲ့ နှုတ်ခမ်းနီနဲ့ လက်သည်းရှည်နဲ့ ”
တံခါးတစ်ချပ် ဆောင့်ပိတ်လိုက်သံနှင့် ကုလားထိုင် ရွှေ့သံများကို ကြားလိုက်ရ၏။ ၀န်ထမ်းများ တံခါးပိတ်ဖို့ စီစဉ်နေကြသည်။ ကျွန်မသည် မိုက်မဲသော ဆုံးဖြတ်ချက်ဖြင့် မတ်တပ်ရပ်လိုက်၏။
“ကဲ ညစာကျွေးမှာဖြင့် သွားရအောင် ၊ ကိုယ် ဒီစာအုပ် သွားအပ်လိုက်ဦးမယ် ၊ ဟုတ်လား”
ကျွန်မတို့ နှစ်ဦး အနည်းငယ် စိမ်းနေသေးသည်။ လက်ပွေ့အိတ်ကို ဆော့ကစားရင်း ကျွန်မ ပြုံးရယ်နိုင်ဖို့ ကြိုးစားနေရသည်။
“အိမ်ထောင်ကျပြီလား”
နင့်ကနဲ နာကျင်စူးရှသွားသည့် ဝေဒနာနှင့် ခေါင်းတစ်ချက်သာ ယမ်းခါပစ်လိုက်၏။မောင် ကျွန်မကို နားလည် လျှင် ဤမေးခွန်းကို မေးမည် မဟုတ်ပါ။ ကျောင်း၀င်းထဲမှ ထွက်သည်အထိ မောင့်ကို ကျွန်မ စကားမပြောနိုင်ပါ။
“ဆာပြီလား”
မောင့်လေသံက အနည်းငယ် ရင်းနှီးလာသည်။
“ဟင့်အင်း”
“မဆာသေးရင် တို့ဖက်ထုပ်ကြော်သွားစားရအောင်လေ”
ကျွန်မ မောင့်ကို အလန့်တကြား ကြည့်မိသည်။ မောင်က မသိသလို ခပ်တည်တည်ဖြင့် ပြုံးနေ၏။ ထို့နောက် ကျွန်မကို လှည့်ကြည့်၍ …
“မင်းဆီက အပြစ်တင်စကားပဲဖြစ်ဖြစ် ၊ နာကြည်းစကားပဲဖြစ်ဖြစ် စောင့်ခဲ့တာ ကြာပြီ” ဟု ပြောသည်။
#ဆက်ရန်ရှိ