နာနတ်သီးကို မြန်မာတွေ ဘယ်အချိန်မှာ စပြီးစားခဲ့ကြသလဲ သမိုင်းအတိအကျမသိပေမယ့် နာနတ်သီး ဘယ်လို သီးတယ်ဆိုတာ အမရပူရ ခေတ်ထိ မြန်မာတွေ မသိသေးဘူးလို့ ဆားလင်းကြီးက ဝက်တောတိုက် အစုက နံရံပန်းချီထဲမှာ ဖော်ပြနေတယ်။
နံရံပန်းချီထဲမှာ အဖြည့်ပန်းအဖြစ် ဘုရားရှင်ကို ရေချမ်း၊ပန်း၊ သစ်သီးကပ်လှူကြပုံ ရေးဆွဲလေ့ရှိကြရာမှာ ဆားလင်းကြီး ဝက်တောတိုက်က အမရပူရ ခေတ် နံံရံပန်းချီထဲမှာ နာနတ်သီးကို
အားကြိုးမာန်တက် နေရာတော်တော်များများမှာ ရေးဆွဲထားတာ တွေ့ရပါတယ် ။
နာနတ်သီး ဒီနိုင်ငံထဲ ဝင်လာကာစဖြစ်လို့ ဆန်းနေပုံပဲ၊ ကိုင်းပင်လို ရိုးတံရှည်ကနေ နာနတ်သီး သီးနေပုံ ရေးထားချက်က နာနတ်သီး ဘယ်လိုသီးတယ်ဆိုတာ သိပုံမရကြသေးတဲ့ သဘောကို ဆောင်နေပါတယ်။
ဒီနံရံပန်းချီရှိတဲ့ စေတီလေးရှိတဲ့နေရာကတော့ မုံရွာကနေ ဆားလင်းကြီးကို ပုသိမ်မုံရွာလမ်းအတိုင်းလာရင် ကားလမ်းမကြီးရဲ့ဘေး ၊ ဆားလင်းကြီးမြို့အဝင် လမ်းအရှေ့ဖက်မှာ ထီးတည်းမြင်နေရပြီး ပတ်ဝန်းကျင်မှာရှိတဲ့ စေတီအိုပျက်တွေထဲမှာ ဥာဏ်တော် အမြင့်ဆုံးရှိတဲ့စေတီပါ။
နံံရံပန်းချီထဲမှာ စိမ်းပြာရောင်အဖြစ် ဒုတ္ထာကို အသုံးပြုပြီး ရေးဆွဲ
ခဲ့တယ်ဆိုတာ အမရပူရခေတ်ထက် မစောဘူးလို့ ပြောရပါမယ်။
* ၁၉၈၅ မတ်လ ၉ ရက်နေ့မှာ နံရံဆေးရေးပန်းချီတွေကို မှတ်တမ်းတင်တဲ့အဖွဲ့ ပထမဆုံးရောက်ရှိခဲ့တယ် လို့ဆိုပါတယ် ။
ယနေ့အထိ ရိုးတံရှည်နဲ့ နာနတ်သီးလေးတွေရေးထားတဲ့ နံရံပန်းချီလေးတွေကို ငုံ ထားတဲ့ စေတီတော်လေးက ပြုပြင်ထိန်းသိမ်းမှု အချို့နဲ့ ကောင်းမွန်စွာဖြင့် သက်တမ်း ဆက်လျက် ရှိကြောင်းပါ။
✍️ ဆရာမျိုးဆွေသန်း
